Адам Міцкевіч

З пляцоўкі Wikiquote
Jump to navigation Jump to search
Адам Міцкевіч
Адам Міцкевіч
Нараджэнне
24 снежня 1798
фальварак Завоссе Навагрудскага павета Літоўскай губерні Расійскай імперыі
Смерць
26 лістапада 1855
Канстанцінопаль, Асманская імперыя
Грамадзянства
Польшча
Род дзейнасці
паэт

Ада́м Берна́рд Міцке́віч (польск.: Adam Bernard Mickiewicz

24 снежня 1798, фальварак Завоссе Навагрудскага павета Літоўскай губерні Расійскай імперыі (цяпер Баранавіцкі раён, Брэсцкая вобласць, Беларусь), а ў некаторых крыніцах Навагрудак — 26 лістапада 1855, Канстанцінопаль, Асманская імперыя) — польскі паэт беларускага паходжання, публіцыст (у тым ліку палітычны), асветнік, дзеяч нацыянальна-вызваленчага польскага руху, сябар Таварыства філаматаў. Некаторымі з беларускіх літаратараў Міцкевіч вызнаецца за аднаго з пачынальнікаў новай беларускай літаратуры і беларускага польскамоўнага паэта.

Цытаты[правіць]

  •  

На беларускай мове, якую называюць русінскай альбо літоўска-русінскай <…> размаўляе каля дзесяці мільёнаў чалавек; гэта самая багатая і самая чыстая гаворка, яна ўзнікла даўно і выдатна распрацавана.[1]З лекцый у парыжскім Калеж дэ Франс

  •  

Я выплыў на прастор сухога акiяна;
Воз, быццам лодка, тоне, ў зеленi нырае,
У хвалях кветак, шумных траў, мiнаю
Здалёк каралавыя астравы бур’яну.
Цямнее. Не вiдаць нi шляху, нi кургана.
Для лодкi пуцяводных ў небе зор шукаю;
Там воблака блiшчыць? Цi золак там палае?
Не, гэта — Днестр i ўсходзiць лямпа Акермана.
Як цiха! Спынiмся! Я журавоў лёт чую,
Якiх бы нават сокал быстры не угледзеў;
I як матыль калыша кветку палявую,
Як з шорахам вуж прапаўзае недзе.
У гэткай цiшынi так чутка ўсё лаўлю я,
Што чуў бы гук з Лiтвы. — Нiхто не клiча, едзем! — пераклад Максіма Танка

Зноскі

  1. Міцкевіч А. [Пра Беларусь i беларускую мову] // Філаматы i філарэты: зб. / уклад. К. Цвіркі. Мінск, 1998.

Спасылкі[правіць]