Рускія прыказкі

З пляцоўкі Wikiquote
Перайсці да: рух, знайсці

Русскія прыказкі - .

А[правіць]

  •  

А яшчэ кажуць, у Маскве курэй дояць.

  •  

А як худ князь, так і ў бруд.

  •  

А калі вольны час — то будзе? — А калі нас не будзе.

  •  

А хто чуў, каб мядзведзь лётаў?

  •  

А ці не п'яны, так хмелён.

  •  

А ўжо Вавілаў схавалі ў магілу.

  •  

Аброс ня просіць, а дадуць — ня кіне.

  •  

Жніўня — бацюшка клопатам—працай мужыка цешыць.

  •  

Авірон не баіцца крумкач, а на галкі ёсць палкі.

  •  

Авірона чорт даў абарону — саву ды варону.

  •  

Авось ды нябось — вазьмі ды кінь.

  •  

Авось ды нябось — з галавы кінь!

  •  

Авось ды нябось — родныя брат ья, абодва лежням.

  •  

Авось ды нябось — такая подпора, хоць кінь.

  •  

Авось будзем жывыя, авось помрём.

  •  

Авось задатку не дае.

  •  

А можа, і да нас на двор сонейка ўзыдзе.

  •  

А можа, і рыбака
Штурхае пад бакі.

  •  

Авось крывая вывезе.

  •  

Ану не вяроўку вьёт, але балюча пятлю закідвае.

  •  

Авось, нябось ды «як—небудзь» — дабра не будзе!

  •  

Авось небосю — родны брат.

  •  

Авось — што заяц: у тенёта трапляе.

  •  

Авоська вяроўку вьёт, небоська — пятлю закидывет.

  •  

Авоська хлопец Добры: ці выбавіць, або вывучыць.

  •  

Авоська сышоў, а небоську пакінуў.

  •  

Авоськал, авоськал, ды і доавоськался.

  •  

Авося Жданкі з'елі.

  •  

Ягня з баран ым — адзіна племя.

  •  

Агрыпіне засвербило ў спіне.

  •  

Пекла без дна, век без канца.

  •  

Адам плоцьцю надзяліў, Ева — грахом.

  •  

Адамаву лета — з пачатку святла.

  •  

Аз ды букі пазбавяць ці то ад мукі.

  •  

Аз ня вяз, і зрывала лыка, ня сплесці лапцей.

  •  

Азбука — да мудрасці прыступка.

  •  

Азбукі не ведае, а пісаць садзіцца.

  •  

Азбуку вучаць, — на ўсю хату крычаць.

  •  

Аз п'ю і квас, а ўбачу піва — не прайду яго міма.

  •  

Ай—ай, месяц май! Цёплы, ды халодны.

  •  

— акуламі, акулы, што шьёшь ня оттуля? — Нічога, матуля, яшчэ пароць буду.

  •  

Алі маё піва не атрымалася, што пад тын пралілося?

  •  

Алмаз алмаз ым Граніт, шэльма за махляра губіцца.

  •  

Алмаз алмазам рэжацца.

  •  

Алтар служыць — ад алтара і жыць.

  •  

Алтын Марціну — ні ботаў падшыць, ні клямар падкаваць.

  •  

Алтын знікае — і Марцін знікае.

  •  

Алтын сам вароты адмыкае і шлях ачышчае.

  •  

Алтын срэбра не ломіць рэбры.

  •  

Алтын кошка паловаю частка цягне.

  •  

Алтын злодзей а вешаюць, а паловаю ўшаноўваюць.

  •  

Алтын ваююць, без Алтын — гаруюць.

  •  

Аль мой двор з'язджаючы дзеецца, што ў яго всяк валіцца?

  •  

Аль мая лысіну кавадла, што ў яе всяк таўчэцца?

  •  

Аль табе ў лесе лесе мала? Аль ў людзях людзей няма?

  •  

Свіран моцны, ды куты благія.

  •  

Аміна дзежкі ня Замясіць: малітву дзей — так муку паклажы!

  •  

Аміна ад бес а не отбудешь.

  •  

Амэн, амін — а галавой у восець.

  •  

Амэн, ды не хадзі адзін.

  •  

Амэн лістом не вялікі, ды справа вершыць.

  •  

Анані ды Малання, Тамаш ды кума — і месца занялі.

  •  

Анёл дапамагае, а шатан — падбухторвае!

  •  

Аніка—воін сядзіць ды вые.

  •  

Анціпа ня ліпа, а скураю плаціць.

  •  

Анціпа ня ліпа, і зрывала луб, ня пакрыцца.

  •  

Апетыт хворага разумнейшыя лекарскіх галавы. <Ref> У лекара лячыся — У мудрага вучыся. Баку, 1982. с.15 </ ref>

  •  

Апетыт ад хворага бяжыць, а да здаровага коціцца. <Ref> У лекара лячыся — У мудрага вучыся. Баку, 1982. с.15 </ ref>

  •  

Апетыт прыходзіць у час ежы!

  •  

Красавіка з вадой, а май з травой.

  •  

Аптэка — не на два стагоддзі: не лечыць аптэка — калечыць.

  •  

Аптэка не дадасць стагоддзя.

  •  

Аптэкам аддацца — грашыма ня ціснуцца.

  •  

Аптэкары лечаць, а хворасцяў крычаць.

  •  

Аринушка Маринушки не горш.

  •  

Аркан ня прусак: зубоў няма, а цела есць.

  •  

Арсен чакаць да нядзелі.

  •  

Артамонаў ядуць лімоны, а мы малайцы — ямо агуркі.

  •  

Талака ваюе, а адзін гаруе.

  •  

Арцельным гаршчок гушчы кіпіць.

  •  

Арцель добра і ворага біць.

  •  

Аршын на кафтан, ды два на латы.

  •  

Аршын ня солжёт.

  •  

Атаманам арцель моцная.

  •  

Ау, ау, ня аукнешься.

  •  

— Ау, падай галасок праз цёмны лясок!

  •  

Ах, ах, а памагчы няма чым.

  •  

Ах, ды рукамі мах.

  •  

Ах, якая нуда! Ня выпусціў бы з рук кавалка; ўсё б еў ды песні спяваў.

  •  

Ах ты, Вавила! Не бярыся за вілы, ня умывши лыча.

  •  

Божкаў бы дзядзька, на сябе гледзячы.

  •  

— Ах, як салодкія гусіныя лапкі! — А ты іх еў? — Не, але мой дзядзька бачыў, як панскі Кухараў нюхаў!

  •  

Ах, суддзя, суддзя: чатыры падлогі, восем кішэняў.

  •  

Ахі ды ахі не дадуць падмогі!

Б[правіць]

  •  

Баба гневалася на гандаль, а торг таго і не ведае.

  •  

Баба і чорта перахітрыць.

  •  

Баба на базар тры гады злаваць, а базар таго і ня прыкмячаў: збіраўся ды збіраўся.

  •  

Баба напалам варажыла: альбо памрэ, альбо будзе жывая.

  •  

Баба — ня дзежка: ўстала ды і пайшла.

  •  

Баба скача, а дзед плача.

  •  

Баба прадзе — ня па дзве кашулі носіць, а мужык не прадзе — ды не голы ходзіць.

  •  

Баба с возу — кабыле лягчэй.

  •  

Баба слязьмі бядзе дапамагае.

  •  

Баба п'яная, а суд свой памятае.

  •  

Баба п'яная — уся чужа.

  •  

Бабам свята горш пакарання.

  •  

Бабе — красна, мужыку — саха.

  •  

Бабін век — сорак гадоў (а ў сорак пяць баба ягадка ізноў).

  •  

Бабін розум — бабіна каромысел: і крыва, і зарубисто, і на абодва канцы.

  •  

Бабін розум лепш за ўсялякія дум.

  •  

Бабка надвое сказала: альбо сын, альбо дачка.

  •  

Бабка з кашку, а дзед з лыжкай.

  •  

Бабай больш, так дзеўкай менш.

  •  

Бабуля Варвара на свет тры гады злаваць; з тым і памерла, што свет не даведаўся.

  •  

Бабуля (варажыла, да) напалам сказала (ці то дожджык, ці то снег, ці то будзе, то