Перайсці да зместу

Сяргей Васілевіч Бесараб

З пляцоўкі Wikiquote
Сяргей Васілевіч Бесараб
Сяргей Бесараб
Нараджэнне
25 ліпеня 1984
Навагрудак

Грамадзянства
Беларусь
Род дзейнасці
хімік, навуковы журналіст, радыёаматар, вынаходнік

Сяргей Васілевіч Бесараб (нар. 25 ліпеня 1984 года, Навагрудак) — беларускі хімік, вынаходнік, папулярызатар навукі

Цытаты[правіць]

  •  

Не магу бачыць яе вочы. У іх згвалтаваная Беларусь[1]. — Пра Дар’ю Чульцову

  •  

Беларускі экстрэмізм — не анамалія, а хутчэй этнагеаграфічная адметнасць[1]. — Пра спіс беларусаў, датычных да экстрэмісцкай дзейнасці

  •  

Мы павінны разбураць творачы[2]. — Пра рэфармаванне беларускай навукі

  •  

Асноўным артыкулам дахода Беларусі будзе экспарт тэхналогій. Будзе другі Сінгапур, ці Швейцарыя. Ужо можа і было б, калі б мы не памыліліся[2]. — Пра свае бачанне будучыні Беларусі

  •  

Кожны вучоны нясе адказнасць за свае распрацоўкі. Мараль. Вышэйшы маральны закон — ён павінен у навуцы быць на першым месцы, нават над навукай. Не бывае навукоўцаў без сумлення[2].

  •  

У 21 стагоддзі тактычная ядзерная зброя гэта зброя тэрору і запалохвання, гэта хутчэй палітычны, а не вайсковы інструмент[3].

  •  

Я, як навуковец, радыяцыйны хімік, я да рацыяцыі адношуся з вялікай павагай. Гэта ўнікальны інструмент у шматлікіх прыкладаннях, кшталту медыцыны, ці космаса, энергетыкі. Яе няма чым замяніць. Радыяцыя патрабуе павагі, але ўсе мае рацыяцыйныя артыкулы, усе мае выказванні наконт радыяцыі, іх асноўная мэта ў тым, каб гэта моц была толькі ў руках тых, хто яе любіць і глыбока ў ёй разбіраецца, разумее гэтую тэму. Таму што з дапамогай радыяцыі на самой справе можна рабіць неверагодныя рэчы. І я хачу, мая мара, каб радыяцыя была толькі ў руках адмыслоўцаў, не палітыкаў, ці нейкіх дзікуноў, а толькі адмыслоўцаў і тых, хто яе любіць[3].

  •  

Мая галоўная мэта — каб радыяцыя была толькі ў руках тых, хто яе любіць і добра разумее, няма нічога горш за дзікуна з радыяцыяй[4].

 

Моя головна мета — щоб радіація була зосереджена в руках тих, хто її любить та добре на ній знається. Нема нічого гіршого за дикуна з радіацією.

  •  

Як казаў Уладзімір Караткевіч: «Рабі нечаканае, рабі, як не бывае, рабі, як не робіць ніхто, — і тады пераможаш». У пэўнай ступені Лукашэнка жывое пацвярджэнне гэтай мудрасці. Адзінае, супраць чаго не можа супрацьстаяць непрадказальнасць, — гэта непрадказальнасць і творчасць у адказ[5].

  •  

Ёсць такая цікавая формула: інтэлектуальны ўзровень натоўпу роўны інтэлектуальнаму ўзроўню самага дурнога яго прадстаўніка, падзеленаму на колькасць удзельнікаў. З гэтага вынікае, што ўсе рэпрэсіўныя рэжымы імкнуцца знішчыць навуковыя і інтэлектуальныя эліты і адукацыю. У выніку сістэма кіравання краінай поўнасцю аказваецца ў руках найменш кваліфікаваных ці найменш сумленных грамадзян[5].

  •  

На навукоўцаў тэхнічных спецыялізацый уплывае глабалізацыя. Чым большы ўзровень тэхналагічнасці даследаванняў, тым больш ім трэба ўзаемадзейнічаць з адмыслоўцамі розных краін. Самі таго не хочучы, яны становяцца грамадзянамі свету. Нацыянальная ідэнтычнасць адыходзіць на другі план. Калі сабе не рабіць заўваг, не берагчы сваю беларускасць, то рызыкуеш размыцца па свеце[6].

  •  

Навукоўцы — людзі спецыфічныя, у нечым боскія людзі. Яны жывуць у сваім ідэалістычным свеце. Здрада краіны разбурае гэты свет, жыццё, якое навуковец выбудоўваў ад ВНУ і аспірантуры. Не ведаю, чым можна залагодзіць, кампенсаваць разбураны свет. Не магу сабе ўявіць, якой мусіць быць у навукоўца ўнутраная ўпартасць, вера ў іншую будучыню Беларусі, каб застацца і працягнуць працу[6].

  •  

Я лічу сябе творчым навукоўцам, а любы творчы чалавек ён пазнае іншага творчага чалавека. Алесь Пушкін быў незвычайным творчым чалавекам. Як кажуць боская іскра. У нас было нейкае такое паразуменне ад сэрца да сэрца, з ім было проста. Я заўсёды казаў, што Алесь Пушкін гэта такі боскі чалавек, незвычайны, светлы. Такіх людзей патрэбна абараняць. Я дакладна разумеў, што калі ты мацней, ты павінен абараняць такіх людзей[7]. — Пра Алеся Пушкіна

  •  

Беларусаў занадта шмат. Калі нас стане ў пяць разоў меней — у нас слёзы будуць цячы ужо тады, калі мы праз дарогу убачым іншага беларуса. А пакуль нас занадта шмат і мы можам толькі грызціся паміж сабой[7].

  •  

Не бывае лепшага расізму і горшага расізму. Ёсць проста расізм. Нельга «адной рукой» асуджаць антысемітымізм, а другой прыніжальна адгукацца пра іншы народ[8].

  •  

Если в западной науке для меня довольно очевидный тренд, что руководитель подразделения — это визионер, человек, способный оценивать долгосрочные перспективы своих разработок, в том числе этические, то в Беларуси, в противоположность этому, руководящие посты занимают люди, у которых визионерство, предвидение составляет даже не ноль, а отрицательное число[9].

  •  

Але як не пісаць пра таго ж Міколу Дзядка, які быў маім чытачом і падпісчыкам? Як не пісаць пра таго ж Сцёпу Латыпава, з якім нас нечакана звязаў лёс? Як не пісаць пра фізіка-оптыка Ягора Лебядка, з якім мы часта — як аналітык з аналітыкам — абмяркоўвалі нейкія падзеі ці прагнозы? Як не пісаць пра разумную і далікатную Аксану Зарэцкую? Я, канечне, не магу ахапіць усе тысячы і дзесяткі палітзняволеных Беларусі, але не даваць знікнуць у інфармацыйным віры тым, з кім я быў асабіста знаёмы, я магу дакладна[10]. — Пра знаёмых палітвязняў

  •  

У сучасным інфармацыйным асяродку калі ты маўчыш, то гэта толькі дадатковая падстава злачынцу скрасці твой голас і сказаць за цябе тое, што патрэбна яму[10].

  •  

Наука и технологии — это то, что обеспечивает стране, нации хоть какое-то место на планете. Не дает скатиться до полноценного уровня страны третьего мира. Фактически наука — это символ. То, что отделяет мир с айфонами, нейросетями и роботами от мира набедренных повязок, повальных эпидемий и межплеменных войн[11].

  •  

Ученый заканчивается там же, где заканчивается его личное достоинство[11].

  •  

Белорусская академическая наука давным-давно превратилась в средневековую церковь, со всеми присущими оной атрибутами: догматизмом, мракобесием, иерархией и нетерпимостью. Система, консервативность и инертность мышления в которой возведены в культ[11].

  •  

Безусловно, львиная доля вины в этой трагедии (а это именно трагедия, учитывая, что современный мир формируют технологии) лежит на всех нас. Общество виновато — потому что не формирует запроса на науку. Ученые — потому что не занимаются продвижением своих работ. Сотрудники институтов — потому что позволяют недостойным управлять собой. Виноваты все. Но что с этим делать теперь, увы, неясно. А вот плоды пожинать придется — да и мы это уже делаем. Хотя бы с точки зрения количества мракобесия, которое каждый день выплескивается на экраны и в ленты социальных сетей. Антиваксеры, лжеученые и официальные мракобесы, плоская земля, фуфломицины и рептилоиды. Этому нет конца. И это та вершина айсберга, которая видна невооруженным глазом[11].

  •  

Беларусам увесь час трэба думаць, які пасыл яны нясуць з сабой. Яны павінны зразумець, якія сэнсы хочацца несці свету, гэта вельмі важліва. Гаротнасць, тое што беларусы згвалтаваны народ, згвалтаваны злачыннай уладай, гэта не той пасыл пра які ў доўгатэрміновай перспектыве хочацца гаварыць увесь час. Гаварыць увесь час трэба пра нешта добрае і светлае, тое, што рухае нашу цывілізацыю наперад. Гэтыя сэнсы патрэбна шукаць усім беларусам, у першую чаргу для саміх сябе.[12].

  •  

Што ж да прыродных рэсурсаў і сыравіны — на шчасце (а мо, для кагосьці на гора), іх размеркаванне прывязана толькі да фізічных законаў Сусвету, а не да трызнення чалавека з адукацыяй гісторыка[13].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Аляксандр, 35 гадоў, вышэйшая адукацыя. Навуковец склаў партрэт беларускага «экстрэміста» — высновы ўражваюць // Наша ніва
  2. 2,0 2,1 2,2 Сяргей Бесараб: Новая Беларусь можа лёгка стаць высокатэхналагічнай краінай // Беларускае Радыё Рацыя
  3. 3,0 3,1 Сяргей Бесараб: Мы зараз вяртаемся ў 1996 год, калі Беларусь пазбаўлялася ядзернай зброі // Беларускае Радыё Рацыя
  4. Білоруський радіаційний хімік: Білорусь із ядерною зброєю — це мавпа з гранатою // Radio France internationale-UK
  5. 5,0 5,1 Навуковец патлумачыў феномен рэжыму і ацаніў страты беларускай навукі за час кіравання Лукашэнкі // Наша Ніва
  6. 6,0 6,1 Вядомы хімік склаў партрэт рэпрэсаванага навукоўца. Некаторыя высновы нечаканыя // Наша Ніва
  7. 7,0 7,1 Сяргей Бесараб — госць аўтарскай праграмы Жыццё-маліна Мікіты Мелказерава // Жыццё-маліна
  8. Эксперт выбачыўся за свой каментар «Нашай Ніве». Што здарылася? // Наша ніва
  9. «Что-то ухватывают урывками — и получаются такие франкенштейны, что сложно даже словами описать» // Салідарнасць
  10. 10,0 10,1 «Калі б за справу ўзялася ваенная контрвыведка, мяне б, хутчэй за ўсё, знайшлі. Таму я хутка з’ехаў з Беларусі» // Зялёны партал
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 «Ученый заканчивается там же, где заканчивается и личное достоинство». Мнение о том, что не так с белорусской наукой // Зеркало
  12. Як беларусам адсвяткаваць Дзень ліку Пі ў Польшчы? // Беларускае Радыё Рацыя
  13. Вучоны-хімік: Знойдуцца людзі, якія змогуць пошук «ветра ў полі» прадаць вар’яту — як у казцы пра голага караля // Салідарнасць