Вальмен Аладаў

З пляцоўкі Wikiquote
Jump to navigation Jump to search
Вальмен Аладаў
Valmen Aladov.jpg
Вальмен Мікалаевіч Аладаў.
Нараджэнне
12 лютага 1930
Мінск

Грамадзянства
Беларусь
Род дзейнасці
архітэктар

Вальмен Мікалаевіч Ала́даў (12 лютага 1930, Мінск) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР (1969). Кандыдат архітэктуры (1972).

Цытаты[правіць]

  •  

Вестку пра гэту падзею мы неяк адразу ўспрынялі спакойна. Цяпер разумею: мы, дзеці, проста не ўсведамлялі сэнс гэтага страшнага слова. Не было панікі і ў дарослых. У аўторак 24 чэрвеня бацькі спакойна сабраліся на працу (бацька ў гэты дзень прымаў экзамен). Праўда, бацькі ўзялі нас з братам з сабой. Пакуль ішлі па горадзе, пачалася трывога. Уміг бясхмарнае неба над горадам ператварылася ў равучае пекла. На шчасце, мы паспелі дабегчы да музея, дзе працавала мама, і схавацца ў бамбасховішчы, якое знаходзілася там. Там і перасядзелі гэты страшны дзень, які ўвайшоў у гісторыю як дзень самай вялікай бамбёжкі Мінска.[1]пра бамбардзіроўку Мінска

 

Весть об этом событии мы как-то сразу восприняли спокойно. Сейчас понимаю: мы, дети, просто не осознавали смысл этого страшного слова. Не было паники и у взрослых. Во вторник 24 июня родители спокойно собрались на работу (отец в этот день принимал экзамен). Правда, родители взяли нас с братом с собой. Пока шли по городу, началась тревога. Вмиг безоблачное небо над городом превратилось в ревущий ад. К счастью, мы успели добежать до музея, где работала мама, и спрятаться в находившееся там бомбоубежище. Там и пересидели этот страшный день, вошедший в историю как день самой большой бомбежки Минска

  •  

Ад з’едлівага дыму ў нашай часовай хованцы стала знаходзіцца небяспечна, таму ўсе хто знаходзіўся ў будынку пакінулі яго, а бацькамі было прынята рашэнне прабірацца ў Маскву да сваякоў. Гэта было 25 ліпеня. Разам з усімі работнікамі музея мы выйшлі з будынка і пайшлі па вул. Карла Маркса ў бок Маскоўскай шашы. Далёка на гарызонце праглядалася страшэнная карціна горада ў агні. Мы праходзілі міма падпаленых дамоў — яны былі пазбаўленыя жыцця. Замест вокнаў утварыліся чорныя квадраты, у асобных секцыях яшчэ ўспыхвалі агеньчыкі. Месцамі ў сценах былі бачныя расколіны. Камяні, якімі выбрукаваны вуліцы, былі раскіданыя, як пушнінкі. Паўсюль целы загінулых і ад іх жудасны пах… Насілу мы дабраліся да станцыі Калодзішчы і селі ў нейкі састаў. Гэта было 26 чэрвеня, а ўжо 28-га немцы ўвайшлі ў Мінск.[1]пра бамбардзіроўку Мінска

 

От едкого дыма в нашем временном укрытии стало находиться опасно, поэтому все кто находился в здании покинули его, а родителями было принято решение пробираться в Москву к родственникам. Это было 25 июля. Вместе со всеми работниками музея мы вышли из здания и тронулись по ул. Карла Маркса в сторону Московского шоссе. Далеко на горизонте просматривалась страшная картина полыхающего города. Мы проходили мимо горящих домов — они были безжизненны. Вместо окон образовались черные квадраты, в отдельных секциях еще вспыхивали огоньки. Местами в стенах виднелись трещины. Камни, которыми вымощены улицы, были раскиданы, как пушинки. Повсюду тела погибших и от них жуткий запах… С трудом мы добрались до станции Колодищи и сели в какой-то состав. Это было 26 июня, а уже 28-го немцы вошли в Минск.

Зноскі

Спасылкі[правіць]

Лагатып Вікіпедыі
Вікіпедыя мае артыкул: