Аляксандр Сувораў

З пляцоўкі Wikiquote
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксандр Сувораў

Аляксандар Васілевіч Сувораўрасейскі палкаводзец, тэарэтык ваеннай навукі, генэралісімус Расейскай арміі і генэрал-фэльмаршал Аўстрыйскай, граф Рымніцкі і Сьвятой Рымскай імпэрыі, князь Італійскі, князь і «кузэн» караля Сардыніі і П’емонту. Кавалер усіх расейскіх і шматлікіх замежных ордэнаў: прускіх Чорнага і Чырвонага Арла, сардынскіх Сьв. Зьвеставаньня і Сьв. Маўрыкія і Лазара, аўстрыйскага Марыі-Тэрэзіі, баварскага Сьв. Губэрта, францускага Сьв. Багародзіцы Кармэльскай. За ўсё жыцьцё не прайграў ніводнай бітвы.

Выказваньні Суворава[правіць]

  •  

Цяжка ў навуцы — лёгка ў баі. Лёгка ў навуцы — цяжка ў баі.
 

Выказваньні пра Суворава[правіць]

  •  

Нічога, апроч пагарды, не выклікае Саюз правых сілаў са сваім кепска замаскаваным шавінізмам, актывісты якога прыйшлі да беларускага пасольства ў Маскве размахваць расейскімі трыкалёрамі ў Дзень незалежнасьці Расеі. Расея залівала Беларусь крывёю не адзін раз у яе гісторыі. Менавіта карнай экспэдыцыяй супраць польска-беларускага паўстаньня Тадэвуша Касьцюшкі ў 1794 г. беларусам помны “вялікі палкаводзец” імпэрыялістычнай Расеі Сувораў — помны як кат, карнік і мясьнік, правобраз цяперашніх Казанцавых і Трошавых.
Шлях беларускага народу зь яго старадаўняй эўрапейскай гісторыяй — у Эўропу, у Эўрасаюз і NATO, а не пад ярмо новай бізантыйскай крамлёўскай аўтакратыі. Няхай захопнікі не разяваюць на яе сваіх ратоў, а то і пад Менскам і Горадняй партызанам давядзецца ўціхамірваць іх імпэрскія апэтыты тымі ж сродкамі, якімі робяць гэта цяпер пад Шалі і Джахарам партызаны другога няскоранага народу. Жыве Беларусь! Жыве вечна![1]

Барыс Стамахін

Крыніцы[правіць]

  1. Чачэнскія партызаны згадваюць пра беларускіх // Наша ніва, № 25 (287), 5 ліпеня 2002 г.