Барыс Стамахін

З пляцоўкі Wikiquote
Перайсці да: рух, знайсці
Барыс Стамахін

Барыс Уладзіміравіч Стамахін (па-расейску: Борис Владимирович Стомахин; нарадзіўся 24 жніўня 1974 году) — расейскі палітычны актывіст і публіцыст, прыхільнік незалежнасьці Чачэніі і распаду каляніяльнай расейскай дзяржавы. Атрымаў найбольшы тэрмін зняволення ўсіх асуджаных па 282 артыкуле КК РФ.[1] Выйшаў на волю 21 сакавіка 2011 году. Зноў затрыманы 20 лістапада 2012 году па падазрэньні ў парушэньні тых жа артыкулаў КК РФ. 22 красавіка 2014 прысуджаны да 6,5 гадоў пазбаўленьня волі.

Выказваньні[правіць]

  •  

Вы, дарэчы, памятаеце, што Іван IV (Жахлівы) зрабіў з Ноўгарадам за адно толькі падазрэньне, што той хоча «адкласціся да Літвы»? А бо менавіта Іван Жахлівы — родапачынальнік той «расейскай цывілізацыі», таго самага «расейскага сьвету», які зараз ўсялякае сьмецьце абараняе ў «Новарасеі» ад «злосных бандэраўцаў».
Так, «Градаў» і танкаў у Івана Жахлівага не было; але — і з «Градамі», і з танкамі, і са штурмавой авіяцыяй — абыходжаньне ўкраінскай арміі з прамаскоўскімі тэрарыстамі Данбаса ўсё роўна на некалькі парадкаў мякчэй, чым абыходжаньне апрычнікаў з наўгародцамі. [2]
 — З турэмнага артыкулу

 

Вы, кстати, помните, что Иван IV (Грозный) сделал с Новгородом за одно только подозрение, что тот хочет «отложиться к Литве»? А ведь именно Иван Грозный — родоначальник той «русской цивилизации», того самого «русского мира», который сейчас всякое отребье защищает в «Новороссии» от «злобных бандеровцев».
Да, «Градов» и танков у Ивана Грозного не было; но — и с «Градами», и с танками, и со штурмовой авиацией — обращение украинской армии с промосковскими террористами Донбасса все равно на несколько порядков мягче, чем было у опричников с новгородцами.

  •  

Якія расейцам правы чалавека!..
Народ, у якога рабства ў крыві?
Усім дэспатам сраку што ліжа ад веку,
Да Сталіна поўны пяшчотнай любові.[3]
 — Зь вершаў Барыса Стамахіна

 

Какие уж русским права человека!..
Народ, у которого рабство в крови,
Всем деспотам жопу лизавший от века
И к Сталину полный нежнейшей любви.

  •  

Забівалі чачэнцаў, сілай хрысьцілі татар,
Роднай мовай казаць не давалі палякам...
І сягоньня ў Расеі ўсё той жа імпэрскі ўгар,
І сягоньня суседзяў бамбіць ўсё няймецца Расеі праклятай!

Праз стагодзьдзі ідзе тых традыцый жуда —
„Іншародцаў“ пагромы, „зачысткі“, бізуны ды кулі...
І сягоньня ў Расеі ўсё той жа імпэрскі ўгар,
Ды калі ж распадзецца яна, каб свабодней народы ўздыхнулі?!.[4]
 — Верш Барыса Стамахіна „Імпэрскі ўгар“

 

Убивали чеченцев, насильно крестили татар,
На родном языке говорить запрещали полякам...
И сегодня в России все тот же имперский угар,
И сегодня соседей бомбить всё неймется России проклятой!

Сквозь века продолжается этих традиций кошмар —
„Инородцев“ погромы, „зачистки“, нагайки и пули...
И сегодня в России все тот же имперский угар.
Так когда ж распадется она, чтоб свободней народы вздохнули?!.

  •  

Нічога, апроч пагарды, не выклікае Саюз правых сілаў са сваім кепска замаскаваным шавінізмам, актывісты якога прыйшлі да беларускага пасольства ў Маскве размахваць расейскімі трыкалёрамі ў Дзень незалежнасьці Расеі. Расея залівала Беларусь крывёю не адзін раз у яе гісторыі. Менавіта карнай экспэдыцыяй супраць польска-беларускага паўстаньня Тадэвуша Касьцюшкі ў 1794 г. беларусам помны “вялікі палкаводзец” імпэрыялістычнай Расеі Сувораў — помны як кат, карнік і мясьнік, правобраз цяперашніх Казанцавых і Трошавых.
Шлях беларускага народу зь яго старадаўняй эўрапейскай гісторыяй — у Эўропу, у Эўрасаюз і NATO, а не пад ярмо новай бізантыйскай крамлёўскай аўтакратыі. Няхай захопнікі не разяваюць на яе сваіх ратоў, а то і пад Менскам і Горадняй партызанам давядзецца ўціхамірваць іх імпэрскія апэтыты тымі ж сродкамі, якімі робяць гэта цяпер пад Шалі і Джахарам партызаны другога няскоранага народу. Жыве Беларусь! Жыве вечна![5]
 

Спасылкі[правіць]


Крыніцы[правіць]